بررسی مزایا و معایب آلفارومئو میتو

بررسی مزایا و معایب آلفارومئو میتو ، مقاله ای جامع درباره ی این محصول ایتالیایی و نکات مثبت، منفی و ارزش خرید آن در بازار کشورمان است.

بعضی خودروها ذاتا در ایران مظلوم واقع شدند هرچند که در بازارهای جهانی به فروش بالایی دست پیدا کرده است. آلفارومئو میتو خودرویی ایتالیایی تبار است که به علت ضعف شرکت وارد کننده در عرضه و قیمت گزاری بد، به فروش بالایی دست نیافت.

تاریخچه آلفارومئو میتو

آلفارومئو میتو به طور کلی تنها با یک نسل در بازار جهانی دیده شد و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۸ روی خط تولید قرار داشت و در طی این سالیان حضورش تنها فیس لیفت هایی جزئی روی آن صورت گرفت.

برای اولین بار در سال ۲۰۰۷ بود که آلفارومئو این هاچبک کوچک را در نمایشگاه خودرو بریتانیا با نام فوریوسا به نمایش درآورد و یکسال بعد با نام جدیدش یعنی میتو که تلفیقی از نام شهر میلان و تورینو است به خیابان ها آمد.

اما سرانجام، میتو در سال ۲۰۱۲ همراه برادر بزرگترش یعنی جولیتا وارد کشور شد اما نتوانست مانند جولیتا به فروش بالایی دست پیدا کند.

لازم به ذکر است که میتو در سال ۲۰۱۵ به بعد به علت استقبال کم مشتریان دیگر وارد کشور نشد. البته در طی سال های حضورش نمونه هایی قوی تر(از ۲۰۱۴) نیز وارد شد که در زمینه فنی دچار تغییرات جزئی شده بود. از این تغییرات می توان به بهبود شتاب خودرو، افزایش قدرت و گشتاور خودرو اشاره کرد.

طراحی آلفارومئو میتو

از آنجا که طراح این خودرو یعنی آقای دیاز خاص پسند است، سعی کرده است که تمام خلاقیت خود را روی میتو استفاده کند و خودرویی با ظاهر متفاوت از بقیه رقبا  ارائه دهد.

با نگاه به جلوی آلفارومئو میتو، با جلو پنجره ی مثلثی شکلی رو به رو می شویم که در سالیان اخیر روی اکثر محصولات این شرکت مشاهده کردیم و به نوعی امضای آلفارومئو محسوب می شود. چراغ های جلو با طراحی گرد خود ما را به یاد خودرو های فیات می اندازد که این مهم به واسطه مشترک بودن پلتفرمش با گرند پونتو است.

با توجه به سه دربه بودن میتو ، باید آن را کوپه محسوب کنیم. نمای کناری نیز به واسطه همین شکل و شمایلش زیبایی جالبی بدست آورده؛ همچنین حجم پردازی های دایره ای شکل روی گلگیرش بار دیگر خاص بودنش را به رخ ما می کشد. طرح رینگ های ۱۷ اینچی اش نیز هماهنگی خوبی با نمای جانبی اش دارد.

همانند جلوی خودرو، طراحی دایره ای شکل چراغ ها در نمای عقبی نیز به چشم می خورد که البته ساده تر طراحی شده اند و بسیاری از صاحب نظران طراحی عقب خودرو را بیش از حد ساده و به دور از هیجان می دانند.

کابین آلفارومئو میتو شباهت بالایی به مدل ۴C این شرکت داشته و البته که با آن دریچه گرد سیستم تهویه شان ناخوداگاه ما را به یاد رنو النود می اندازند. کیفیت کابین مشهودا نسبت به رقبای خود از جمله ولستر بالاتر بوده و در حد دی اس ۳ ارزیابی می شود. اما فضای کابین همانند خودروهای کوپه بیشتر مناسب دونفر بوده و عملا ردیف عقب کاربرد چندانی ندارد مگر برای مسافت های کوتاه.

مشخصات فنی و رانندگی Alfaromeo Mito

رسیدیم به بخش جذاب این خودرو. جایی که تقریبا از تمامی رقبای خود پیشی می گیرد و برگ برنده ای در مقابل آنها رو می کند:

لازم به ذکر است که موتور آلفارومئو میتو با مدل جولیتا یکسان بوده و تنها به علت بوست کمتر توربویش قدرت کمتری را ارائه می کند. همانطور که در ابتدای مقاله اشاره کردیم، نمونه های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ این خودرو قدرت و گشتاور بیشتری دارند که از این نظر می تواند خط و نشان خوبی برای رقبایش بکشد.

شتاب اولیه خودرو به واسطه بهره گیری از توربو آن هم با لگ کم، در خور توجه بوده و در کل کل های خیابانی شما را سر افکنده نخواهد کرد. داشتن سه حالت رانندگی شامل؛ زمستانی، نرمال و اسپرت به لذت رانندگی افزوده است.

تقسیم بندی خوب وزن باعث شده تا هندلینگ میتو قابل اطمینان تر از رقیب هایش باشد. از آنجایی که این خودرو ماهیت اسپرت دارد، از آن انتظار سواری خشک را داشتیم که آن را نمی توان نکته ای منفی برای میتو دانست.

نکته ی قابل تامل درباره ی این خودرو و به طور کلی برای محصولات دیگر آلفارومئو، تعمیرات و نگهداری سخت از آن ها است که همین امر بسیاری از افراد را از خرید این خودرو ها وا می دارد.

امکانات مهم آلفارومئو میتو

– ۶ ایربگ                                 – کروز کنترل                          – سیستم ESP

– سیستم CBC                          – سنسور باران                        – ۳ حالت رانندگی

– دنده پشت فرمان                    – سیستم تهویه اتومات و دوگانه – گرمکن صندلی های جلو

– سانروف                                – آینه تاشو برقی

از حیث آپشن آلفارومئو میتو در سطح متوسطی بوده و در حد و اندازه های خودرویی مانند ولستر ظاهر نمی شود.